Dagbók bæjarstjóra 2026: Vika 6
Dagbók bæjarstjóra 10.–14. ágúst
Almyrkvi á sólu, dælufréttir, uppáhalds fuglinn minn, verkmenntahús, frumsýning og viðhaldsverkefni bar á góma í vikunni sem leið.
Ég lauk síðustu dagbók á sunnudag, og tek nú upp þráðinn seinna sama dag. Á skemmtisiglingu um Pollinn tók ég myndir af Álfsnesinu sem var að dæla upp á Suðurtangann. Fréttum af ferðum skipsins er ekki alveg lokið, því það var kallað með hraði í annað verkefni áður en það kláraði hér vestra, og það á því eftir að koma í síðustu innansleikjurnar. Mér hafa borist nokkrar kvartanir vegna hávaðamengunar frá skipinu. Því verður ekki mótmælt að það heyrist þegar dælt er, einkum þegar dælt er upp úr því og það heyrist betur á nóttunni þegar ró er komið á samfélagið. Ástæðan fyrir því að unnið er á nóttunni er einföld; dæluskip eru fá og umsetin og því reynt að nýta þau allan sólarhringinn. Nú fer þessu að ljúka og vonandi mun ekki þurfa að kalla til dæluskip næstu árin að minnsta kosti.
Á mánudag komu til mín Sirrý á Vestfjarðastofu og Brynja Huld Óskarsdóttir varnarmálasérfræðingur. Í vetur skrifuðum við saman litla skýrslu um borgaralega innviði á tímum óvissu á alþjóðavettvangi og við erum að undirbúa málstofu á Hringborði norðurslóða í haust.
Á göngunni heim tók ég mynd af viðgerðum á húsi á horni Brunngötu og Þvergötu. Þar voru þeir við störf Hákon, Baldur og Ólafur Pálmi. Mikill sómi er að þessu, en býsna mörg handtök eru eftir áður en hægt verður að flytja inn.
Almyrkvi
Almyrkvinn var auðvitað mál málanna á miðvikudag. Mörg skemmtiferðaskip voru í höfn, veðrið gott og mikil undirbúningur hafði átt sér stað. Ég fór í viðtal á Bylgjunni og Sýn, Ísafjarðarbær sendi fréttatilkynningu um stöðu mála, og speningurinn var mikill.
Það er ástæða til að hrósa öllum sem komu að undirbúningnum fyrir sólmyrkvann. Stjörnu-Sævar á heiður skilinn fyrir upplýsingagjöf og fyrir að koma málinu á dagskrá, en afar mikil undirbúningsvinna fór við samhæfingu, kaup á sólmyrkvagleraugum og undirbúning ýmisskonar. Þegar þetta er yfirstaðið gæti manni fundist þetta umstang hafa verið til lítils, en ég held að þvert á móti sýni tíðindaleysið hversu vel undirbúningurinn gekk og hvað við Íslendingar eru samhentir, bæði almennt og í hinu opinbera sérstaklega.
Ótengt sólmyrkvanum birti RÚV frétt upp úr viðtali frá því í júní, þar sem ég gekk með Steineyju Skúladóttur um Ísafjarðarkirkju. Í viðtalinu kemur fram að ég taki að mér borgaralegar athafnir og er einn starfsmaður bæjarins búinn að koma til mín og óska eftir því að ég gifti sig.
Fimmtudagur á Flateyri
Fimmtudagurinn hófst á bæjarráðsfundi, þeim fyrsta eftir sumarfrí. Smölun Fjallaskaga, innkaup á snjótroðara, malbikun og gatnagerð, skipulagsmál á Hauganesi í Skutulsfirði og bygging verknámshúss voru meðal efnis.
Í kringum hádegið skaust ég yfir á Flateyri með kók og prins fyrir sjálfboðaliðana sem hafa verið að lagfæra félagsheimilið á Flateyri. Þau hafa kennt verklagið við hlöðubyggingahefð Amish-fólksins í Bandaríkjunum enda er hægt að koma stórum verkum frá ef bara nógu margir hjálpast að.
Í september 2025 var félagsheimilið afsalað til nýrra hollvinasamtaka og samþykkt að styrkja félagið til endurbóta á húsinu með 7 m.kr. eingreiðslu. Fyrirséð var að ef greiða ætti efni og vinnu fullu verði væri aldrei hægt að koma húsinu í stand og því varð þetta fyrirkomulag ofan á.
Svipað er uppi á teningnum í öðrum kjörnum sveitarfélagsins. Þar hafa komið framlög í vinnu og peningum síðustu misseri vegna endurbóta á félagsheimilinu og Sumarróló á Suðureyri, félagsheimilinu í Hnífsdal, félagsheimilinu á Þingeyri og í Edinborgarhúsinu, og eru þá ekki öll dæmin upp talin. Samstaða sem þessi er límið í samfélaginu.
Þaðan fór ég upp í menntaskóla og átti góðan fund með Heiðrúnu Tryggvadóttur skólameistara. Fjölmargt bar á góma á fundi okkar. Við ræddum möguleikann á að Ísafjarðarbær tæki yfir verkstjórn við viðbyggingu verknámshúss, en erindi þess efnis kom til bæjarins í sumarfríinu og var rætt lauslega á fundi bæjarráðs. Brýn þörf er fyrir verkmenntahús en undirbúningurinn hefur hikstað ítrekað.
Við ræddum einnig almenningssamgöngur, en útboð á almenningssamgöngum er eitt af verkefnum haustsins. Færsla skóladagsins frá 8 til 9 og ýmsar aðrar breytingar eru tilefni til að skoða akstursáætlun bíla og vonandi næst að samstilla þetta betur í vetur.
Við ræddum einnig ungmennaráð, frístundastarf fyrir krakka á menntaskólaaldri og samspil grunn- og menntaskóla.
Frá Heiðrúnu fór ég í geymslur Listasafns Ísafjarðar þar sem Rannveig Jónsdóttir ræður ríkjum. Markmiðið var tvíþætt; að finna listaverk fyrir skrifstofu bæjarstjóra og kynnast húsakosti listasafnsins. Mikil bragarbót hefur verið gerð á geymslunum á síðustu misserum, en nokkuð af verkum hafði skemmst í eldri geymslum.
Skemmtiferðaskip og skógræktarfrömuður
Á föstudag var því fagnað að skipið Valiant Lady kom til hafnar í fyrsta skipti. Þá fóru fram hefðbundin plattaskipti þar sem bæjarfulltrúum og hafnarstjórn er boðið um borð. Í þetta skipti var sendinefndin fjölmennari en ella, því vinningshafar í sumarleik hafnarinnar komu einnig með. Þátttakendur voru allir sem bregðast við Facebook-færslum hafnarinnar, en það er ekki leiðinlegt því síðan er ein sú skemmtilegasta á internetinu. Þar koma í bland við frásagnir af skipunum sjálfum harðar efnahagsstærðir af móttöku skipanna, en fram kom fyrr í mánuðinum að áætluð hafnargjöld til loka júlímánaðar séu um 424 m.kr., sem er nokkru lægra en í fyrra.
Um kvöldið fór ég á frumsýningu Ísleikhússins á Hinum ísfirska Simson. Verkið fjallar um lífshlaup þúsundþjalasmiðsins Martinusar Simson sem kom til Íslands með sirkusnum sínum en flutti svo til þessa gróðursnauða lands. Simson fékkst við ljósmyndum, tannaflraunir og skógrækt svo fátt eitt sé nefnt. Sýningin er alveg bráðskemmtileg, fróðleg og vel skrifuð. Sviðsetningin—í Simsongarði sjálfum—er afar vel heppnuð.
